Δευτέρα, 26 Οκτωβρίου 2015

Η ΑΓΩΝΙΑ ΤΟΥ ΔΙΚΑΣΤΗ
Στην ημερίδα της Ένωσης Δικαίου Προστασίας Καταναλωτή την προηγούμενη Πέμπτη ακούσαμε ενδιαφέροντες ομιλητές, δικαστές,καθηγητές και δικηγόρους να αναλύουν τα νέα δεδομένα για τις αλλαγές στο νόμο για τα υπερχρεωμένα νοικοκυριά άλλως νόμο Κατσέλη όπως είναι γνωστός.
Θα επαναλάβω γρήγορα κάποιες παρατηρήσεις όπως ότι
1. ο νόμος βρίθει από αντισυνταγματικότητες
2, πρέπει να προστετευτεί οπωσδήποτε η πρώτη κατοικία
3. ζητείται πλήθος εγγράφων τόσο για τον δικαιούχο όσο και για την/τον σύζυγο και
4. υπάρχει ακόμη τεράστια ασάφεια για πολλά σημεία με αποτέλεσμα στις εύλογες ερωτήσεις των συναδέλφων να μην μπορούν να δοθούν συγκεκριμένες απαντήσεις.
Εκεί που όμως θα ήθελα να σταθώ είναι η εύστοχή και συναισθηματικά φορτισμένη σε πολλά σημεία εισήγηση της Ειρηνοδίκη Λαυρίου κα Κουβαρά.
Η κα Κουβαρά δεν έκανε μια ψυχρή ανάλυση του νόμου αλλά προχώρησε διατυπώνοντας γνώμη και πρόταση για το τι θα έπρεπε να γίνει. Από αυτά που είπε σταχυολογώ:
1. Συμφώνησε με τους προηγούμενους ομιλητές για την αντισυνταγματικότητα του νόμου.
2. Εύστοχα ανέλυσε την μη δολιότητα των οφειλετών σε συνθήκες γενικευμένης κρίσης.
3. Οι αιτήσεις που έχουν κατατεθεί είναι πολύ λίγες (δικά της λόγια) σε σχέση με την κρίση που διάγει η χώρα.
4. Η πρώτη κατοικία θα πρέπει να είναι ακατάσχετη και αυτό να συμπεριληφθεί στο άρθρο 953 του ΚΠολΔ περί ακατασχέτων.
5. Είναι απαράδεκτο να ζητείται από τους δανειολήπτες να προσκομίζουν έγγραφα που αφορούν τον αντίδικο όπως βεβαιώσεις και συμβάσεις. Αυτές είναι υποχρέωση της Τράπεζας.
6. Ο Κώδικας Δεοντολογίας των τραπεζών έπρεπε να είναι νόμος αν πρέπει να είναι σεβαστός. Αυτή την στιγμή την παράβαση των όρων του εκ μέρους κάποιας τράπεζας δεν μπορεί να ελέγξει ούτε η τράπεζα της Ελλάδος.
Ακούγοντας λοιπόν μία δικαστική λειτουργό να μην δρα μόνο ως ουδέτερος εφαρμοστής του νόμου αλλά να καταθέτει συγκεκριμένη πρόταση δεν μπορείς παρά να την επικροτήσεις.

Δευτέρα, 17 Αυγούστου 2015

Η ΖΩΗ ΜΕ ΤΑ ΜΝΗΜΟΝΙΑ

Από το 2009 όλοι οι Έλληνες, άλλος περισσότερο άλλος λιγότερο αλλά και κάποιοι καθόλου, ζούμε μέσα στην ανασφάλεια και στην αβεβαιότητα για το μέλλον. Όλοι περιμέναμε ότι μετά από κάποια χρόνια θα γινόταν καλύτερη η ζωή μας και η καθημερινότητά μας και θα μπορούσαμε να ζούμε κανονικά.
Μέχρι στιγμής δεν συμβαίνει αυτό. Η ανασφάλεια για το τι πρόκειται να γίνει μεγαλώνει και ο καθένας από μας προσπαθεί να βρει έναν τρόπο να επιβιώσει. Σε αυτό είμαστε αρκετά ικανοί και βρίσκουμε τρόπους να συνεχίζουμε την ζωή μας. Η διαφορά είναι ότι μιλάμε για κάλυψη βασικών αναγκών.
Αυτές που ακούγονται δυνατά είναι φωνές πολιτικών και δημοσιογράφων, που προσπαθούν να χειραγωγήσουν τους πολίτες και να τους αποπροσανατολίσουν.
Αυτά όμως έχουν τελειώσει. Στις ιδιωτικές συζητήσεις γνωρίζουν όλοι ότι εξαπατούνται με κάποιο τρόπο και ότι δεν είναι δυνατόν να πληρώσουν πολύ περισσότερους φόρους και χαράτσια.
Για κάποιους φταίνε οι δημόσιοι υπάλληλοι που τεμπελιάζουν, για άλλους οι ελεύθεροι επαγγελματίες που κλέβουν, οι πρόωρες συντάξεις, η μη έκδοση αποδείξεων. Οι μισοί μαλώνουν με τους άλλους μισούς και ο στόχος έχει επιτευχθεί: απασχολημένοι να μαλώνουμε μεταξύ μας χάνουμε το δάσος, το οποίο αφήνουμε να εκμεταλλεύονται ανίκανοι πολιτικοί, διεφθαρμένοι επιχειρηματίες και πληρωμένοι παπαγάλοι. Επίσης μία χούφτα ανθρώπων, που αποφασίζουν από μακριά για μας τους μικρούς άγριους της Μεσογειακής Ζούγκλας.
Αν κάποιοι νομίζουν ότι τα παραπάνω θα λυθούν με ένα κομπιούτερ και μαθηματικούς υπολογισμούς τεχνοκρατών και μόνο, είναι γελασμένοι. Για να αποφασίσεις για έναν τόπο θα πρέπει να τον ζήσεις. Να δεις την γεωγραφία του, τον καιρό του, τους ανθρώπους του, τις συνήθειες του. Εδώ θα μου πείτε οι ντόπιοι πολιτικοί και δεν ενδιαφέρονται θα το κάνουν οι εκτός. Μια που δίνουν τα χρήματά τους δεν θα’πρεπε, πρώτα να κατανοήσουν και μετά να αποφασίσουν; Γιατί ποιος από μας πιστεύει ότι οι αποφάσεις παίρνονται στο ελληνικό Κοινοβούλιο;
Αυτό που πρέπει να γίνει σεβαστό είναι οι πολιτισμικές συνήθειες ενός τόπου ειδικά όταν δεν παραβιάζονται δικαιώματα άλλων. Ο Νότος υπήρξε πάντα ένας μαγευτικός τόπος, που όμως δεν ήταν και ποτέ ιδιαίτερα ήσυχος. Επίσης ειδικά για την Ελλάδα υπάρχουν τόσες προκαταλήψεις και στερεότυπα οι οποίες δεν ανταποκρίνονται πάντοτε στην πραγματικότητα και αυτό επιβεβαιώνεται από το γεγονός ότι πολλοί επισκέπτες αναφέρουν ότι άλλο πράγμα είχαν στο μυαλό τους και άλλο συνάντησαν όταν ήρθαν εδώ.
Βεβαίως δεν μπορούμε να γίνουμε σαν τον Βορρά και δεν θέλουμε και δεν πρέπει. Βεβαίως και πρέπει να διορθώσουμε πάρα πολλά πράγματα που είναι λάθος. Αλλά πιστεύει κανείς ότι συνήθειες και πρακτικές δεκαετιών θα διορθωθούν με τόσο βίαιο τρόπο μέσα σε μερικά χρόνια; Όχι βέβαια και ειδικά αν δεν υπάρχει η συναίνεση των πολιτών, που δεν έχουν πειστεί ακόμα ότι όλα αυτά γίνονται για το δικό τους όφελος και όχι για να επωφεληθούν άλλοι τον πλούτο της αλλά και για να τιμωρηθούν οι ίδιοι ως κακά παιδιά.

Σκοπός μας με το site αυτό είναι να ακουστεί η φωνή του πολίτη της Ελλάδας. Όχι των πολιτικών αλλά ανθρώπων που ζουν, δουλεύουν και αγωνίζονται σε αυτή την χώρα. Γιατί υπάρχει και αυτή η φωνή που δεν έχει όμως τα μέσα να ακουστεί μέσα από άλλα κανάλια. Ακριβώς αυτή η φωνή του πολίτη θα έπρεπε να ακουστεί και να μετρηθεί η γνώμη της. Ακούστε με προσοχή! 

Τρίτη, 14 Οκτωβρίου 2014

Συντονιστική Επιτροπή Αγώνα Θηραίων Πολιτών για την Ανέλκυση του Κ/Ζ Sea Diamond

Φηρά Σαντορίνης
e-mail: savesantorini@gmail.com
Σαντορίνη, 12 Οκτωβρίου 2014

Προς:
ΜΜΕ  Ελλάδος
Απανταχού φίλους της Σαντορίνης

ΔΕΛΤΙΟ  ΤΥΠΟΥ
Αδιαφορεί η πολιτεία για το ναυάγιο Sea Diamond στη Σαντορίνη

Δεν φαίνεται να αποτελεί θέμα στην ατζέντα των αρμόδιων πολιτικών το ναυάγιο του Sea Diamond. Παρόλο που μέχρι σήμερα όλες οι δικαστικές αποφάσεις αποδέχονται και τονίζουν την επικινδυνότητα και την εξακολουθητική ρύπανση που προκαλεί το ναυάγιο του Sea Diamond στην καλντέρα της Σαντορίνης, ουδείς αρμόδιος φορέας της πολιτείας κινεί κάποια διαδικασία προς την εξεύρεση μόνιμης λύσης. Ούτε καν συζητούν για το πρόβλημα, σαν να μην υπάρχει ή σαν να θέλουν να ξεχαστεί από την μνήμη μας. Όμως, ότι δεν βρίσκεται πάνω από την επιφάνεια της θάλασσας, δεν σημαίνει πως δεν υπάρχει.

Έλαμψε διά της απουσίας του ο Υπουργός Εμπορικής Ναυτιλίας κ. Βαρβιτσιώτης στο πρόσφατο συνέδριο, που έγινε στις 4/10 στη Σαντορίνη, με θέμα τη «Βιώσιμη θαλάσσια οικονομία στις νησιωτικές περιοχές». Αν και αρχικά είχε δηλώσει ότι θα παραστεί στο συνέδριο ως κεντρικός ομιλητής, τελικά δεν ήρθε λόγω της εορτής των 40 χρόνων από την ίδρυση της Νέας Δημοκρατίας. Να τονίσουμε βέβαια ότι είναι ο μοναδικός από τους 6 υπουργούς Εμπορικής Ναυτιλίας των τελευταίων 7 ετών από το ναυάγιο του Sea Diamond, που ουδέποτε θέλησε να συναντηθεί με την επιτροπή των πολιτών για την ανέλκυση του ναυαγίου, που ποτέ δεν απάντησε σε σχετικές επερωτήσεις στη Βουλή, ενώ όποτε ρωτήθηκε από δημοσιογράφους για το Sea Diamond που σαπίζει στην καλντέρα της Σαντορίνης, υποστήριξε τις θέσεις της πλοιοκτήτριας εταιρείας λέγοντας ότι: "το ναυάγιο είναι σε τέτοιο βάθος που δεν εμποδίζει σε τίποτα, ενώ υπάρχει διαρκής παρακολούθηση για θέματα ρύπανσης και ήδη έχει πληρωθεί ένα τεράστιο ποσό για τον καθαρισμό της περιοχής."

Απαράδεκτο είναι επίσης το γεγονός ότι στην πρόσφατη συνάντηση του νέου Περιφερειάρχη Νοτίου Αιγαίου κ. Χατζημάρκου με τον κ. Βαρβιτσιώτη, σύμφωνα με τα δημοσιεύματα από τα ΜΜΕ, ουδείς αναφέρθηκε στο θέμα του ναυαγίου του Sea Diamond καθώς η ατζέντα της συζητήσεως περιορίστηκε στα θέματα για την ακτοπλοΐα, το μεταναστευτικό και τα άνυδρα νησιά, όχι βέβαια πως και αυτά δεν είναι προβλήματα.

Αλλά και εδώ στη Σαντορίνη, κανένας εκ των τοπικών αρμόδιων φορέων δείχνει να ενδιαφέρεται ή να ανησυχεί έστω, για την τύχη του τοξικού ναυαγίου μέσα στη θάλασσά μας. Πέρα από την πρόοδο των νέων επενδύσεων, τη δημιουργία ή όχι του δεύτερου ή και του τρίτου τελεφερίκ στην καλντέρα για την ταχύτερη εξυπηρέτηση των επισκεπτών μας, την αύξηση των τουριστικών ροών και του εισοδήματος των επιχειρηματιών του νησιού, ουδείς ενδιαφέρεται να προστατεύσει το μοναδικό οικοσύστημα της Σαντορίνης και μαζί με αυτό, το μέλλον των παιδιών του.

Επιτελούς ΦΤΑΝΕΙ! Ας ενημερώσουν το Θηραϊκό λαό όλοι οι αρμόδιοι που δήθεν φροντίζουν για την προστασία, όχι μόνο τη δική μας αλλά και του περιβάλλοντος, ότι δεν υπάρχει διάθεση από μέρους τους να ανελκυστεί το κουφάρι του ναυαγίου και να διατηρηθούν καθαρά τα νερά της καλντέρας και υγιείς οι κάτοικοι της Σαντορίνης. Φτάνει πια η υποκρισία. Δεν θα μας σώσουν τα συνέδρια υπό την αιγίδα του Δήμου και της Περιφέρειας Νοτίου Αιγαίου, στα οποία, κάπου προς το τέλος τους, αναφερόμαστε μεταξύ άλλων και στο ναυάγιο του Sea Diamond, συμφωνούμε μεταξύ μας ότι κάτι πρέπει να κάνουμε, αλλά εφτάμισι χρόνια μετά, τίποτα δεν φαίνεται να μας οδηγεί προς τη λύση του προβλήματος. ΝΤΡΟΠΗ!!

Παρά τις δυσκολίες, την αδιαφορία της πολιτείας και όλων των αρμοδίων, η Συντονιστική Επιτροπή Αγώνα Θηραίων Πολιτών για την Ανέλκυση του Sea Diamond, δεν παραδίδει τα όπλα. Δεν παραιτούμαστε και δεν ξεχνάμε το περιβαλλοντικό έγκλημα που κάποιοι διέπραξαν στον τόπο μας και που κάποιοι άλλοι το αφήνουν να εξελίσσεται. ΕΙΜΑΣΤΕ ΠΑΝΤΑ ΕΔΩ, ΠΑΡΟΝΤΕΣ ΚΑΙ ΔΥΝΑΤΟΙ, ΚΑΙ ΑΠΑΙΤΟΥΜΕ ΤΗΝ ΑΝΕΛΚΥΣΗ ΤΟΥ SEA DIAMOND.

Συντονιστική Επιτροπή Αγώνα Θηραίων Πολιτών

για την Ανέλκυση του Κ/Ζ Sea Diamond

Δευτέρα, 24 Φεβρουαρίου 2014

Από τον Claude Genisson


Χρηματοδοτώντας Ποιον;

Στις 20 και 21 Φεβρουαρίου 2014 και στα πλαίσια της Ευρωπαϊκής Προεδρίας έγινε στο Μέγαρο Μουσικής Αθηνών διήμερο Συνέδριο με θέμα «Χρηματοδοτώντας την Δημιουργικότητα» και με διοργανωτή το Υπουργείο Πολιτισμού.
Ως εκπρόσωπος του Κοσμο-Πολιτισμού το παρακολούθησα κατά το μεγαλύτερο μέρος του και θα’θελα να μοιραστώ τις εντυπώσεις και τις σκέψεις μου.
1)   Πήρε μεγάλη δημοσιότητα η διαμαρτυρία κατά του υπουργού Π. Παναγιωτόπουλου με τα γέλια ομάδας θεατών που με αυτό τον τρόπο διαμαρτυρήθηκαν για όσα άκουγαν και γενικότερα για την ανυπαρξία πολιτιστικής πολιτικής.
Δεν ήταν όμως η μόνη στιγμή που είχαμε γέλια και επίσης αυτά δεν προέρχονταν από μία οργανωμένη ομάδα μόνο αλλά και από άλλους συνέδρους μεμονωμένα, που έβγαιναν από τα ρούχα τους με αυτά που άκουγαν. Η φράση του Γ. Γιαννούση Γεν. Γραμματέα του Υπ. Ανάπτυξης για τις δημόσιες επενδύσεις και το ΕΣΠΑ ο οποίος απευθύνθηκε στο κοινό λέγοντας ότι δεν μπορεί ο καθένας που φτιάχνει κάτι (!!!) να θεωρείται ότι αξίζει και να χρηματοδοτείται ξεσήκωσε επίσης σε γέλια και χειροκροτήματα. Υποτίθεται ότι αυτός ο άνθρωπος απευθύνεται σε ένα ειδικό κοινό, τον κόσμο της Τέχνης και του Πολιτισμού και ήρθε να δώσει πληροφορίες για μία πιθανή πηγή χρηματοδότησης όχι να μιλήσει απαξιωτικά και να αποκλείσει εξαρχής την πρόσβαση.
2)   Η άλλη μεγάλη διαπίστωση ήταν η απουσία καλλιτεχνών και δημιουργών τόσο ως ομιλητές (με ελάχιστες εξαιρέσεις) όσο και ως συμμετέχοντες. Ποιοι προσκλήθηκαν και πως; Δεν έπρεπε να έχουν προσκληθεί με απόλυτη προτεραιότητα όλοι εκείνοι που τους αφορούν άμεσα τέτοια θέματα;
3)   Αυτό που ακούγαμε συνεχώς είναι η ανάγκη σύνδεσης της έννοιας της αγοράς (market) με τον πολιτισμό (είπαμε η λέξη Τέχνη μπορεί να ακούστηκε έως και καθόλου). Ο Poka Yio o μόνος εικαστικός καλλιτέχνης που μίλησε, ανέφερε ότι ο καλλιτέχνης σήμερα δεν δρα μόνο ως δημιουργός αλλά χρειάζεται να είναι και επιχειρηματίας και να ασχολείται με την προβολή και την προώθηση του έργου του και πολλά άλλα. Αυτό είναι αλήθεια.
Όμως χρειάζεται προσοχή. Πιστεύω ότι η καλλιτεχνική δημιουργία αλλά και η ενασχόληση με τα πολιτιστικά δεν μετριέται με τους όρους της αγοράς, ο βαθμός ελευθερίας της θα πρέπει να είναι αδιαπραγμάτευτος απέναντι σε όρους αγοράς και ζήτησης, τι πουλάει και τι όχι. Η αξία ενός αγαθού υλικού ή άυλου δεν είναι πάντοτε μετρήσιμη ούτε υπόκειται σε αντικειμενικές κρίσεις.
4)   Τέλος οι Έλληνες ομιλητές μιλούσαν πάλι για το αρχαίο κάλλος και τις αρχαιότητες και το φως που έχει προσφέρει η Ελλάδα κλπ κλπ. Να σημειωθεί ότι την οργάνωση την είχε το τμήμα Σύγχρονου πολιτισμού του Υπ. Πολιτισμού αλλά εγώ δεν είδα καμμία σύνδεση της σύγχρονης καλλιτεχνικής πραγματικότητας με το ένδοξο παρελθόν. Κι εδώ ξανά απορώ: Τελικά δεν έχουμε τίποτε να δείξουμε σήμερα; Κι επομένως η σύνδεση της Ελλάδας με τον πολιτισμό σταματά στην κλασσική αρχαιότητα; Δεν υπάρχει συνέχεια;
5)   Πατάω σε ένα παρελθόν για να κατανοήσω το παρόν και να προχωρήσω στο μέλλον με κριτική διάθεση αλλά γνήσιο ενδιαφέρον να υπάρξει συνέχεια και να προβληθούν τα θετικά από την εποχή μου έστω κι αν αυτή είναι παρακμιακή. Έτσι αντιλαμβάνομαι τα πράγματα.
Επίσης θα πρέπει να αφουγκραζόμαστε τους πραγματικά ενδιαφερόμενους και τις ανάγκες τους και όχι όποιος έχει το χρήμα να προσδιορίζει ποιος θεωρείται δημιουργός, ποιος καλλιτέχνης και ποιος άξιος χρηματοδότησης.
Για να τελειώσω και με ένα ωραίο : Ο Β. Χαραλαμπίδης ιδρυτής του Bios περιέγραψε πως ξεκίνησε να στήνεται και από πού προσπαθούσαν να βρουν χρήματα.
Όταν λοιπόν ξεκίνησαν την λειτουργία του κτιρίου του Ρομάντσο,  αυτό που έκαναν ήταν ότι επί δύο χρόνια αποφάσισαν να μην πληρώσουν τους φόρους τους για να εξοικονομήσουν ένα αρχικό κεφάλαιο. Στο σημείο αυτό οι μεν Έλληνες ξέσπασαν σε γέλια (όχι περιπαιχτικά αυτήν την φορά) και χειροκροτήματα οι δε Ευρωπαίοι είχαν μείνει παγωμένοι και με ανοιχτό το στόμα!

Το συμπέρασμα είναι ότι αν αγαπάς κάτι θα κινήσεις γη και ουρανό για να το κάνεις. Και αν ασχολείσαι επιπλέον με τον Πολιτισμό και τις Τέχνες θα χρειαστείς και γερό στομάχι για να ακούς επιπλέον ότι είναι πολυτέλεια να ασχολείσαι με αυτά την σήμερον ημέρα!

Τρίτη, 11 Φεβρουαρίου 2014

CALL FOR NOMINATIONS
‘Your Vote can UNITE’ - Campaigning against populism and racism

Near Athens (GR), 07-12 April 2014

All over Europe, from Greece to Russia, from Georgia to Sweden, there is a rise of right-wing populist and extremist parties and movements.

They offer ‘easy solutions' for the crises that many countries are facing. 'Solutions' like: terminating international agreements, leaving the EU, kicking out migrants, kicking out Roma and Sinti, kicking out... well, kicking out anyone who ‘looks’ or ‘acts’ differently.

And, according to these parties, there are many who look or act differently. Depending on the country, it can be Muslims, Jews, migrants, refugees, asylum seekers, Caucasians, LGBT, people from Eastern Europe or any other minority group. Typically these groups are blamed for problems in society or simply excluded because of who or what they are. And typically hate speech is used against them, sometimes resulting in hate crimes but always poisoning the atmosphere in society, always poisoning the public debate, always dividing people - never uniting them.

In May 2014, a few months from now, the 28 EU countries will vote for a new European Parliament. Populist and extremist parties tell you they don’t like Europe, whilst at the same time doing everything to win more European influence. A shift towards a more extremist EU parliament is expected. This will have a major impact on the policies of the EU and its neighbouring countries. It will lead to more hate speech, to worse treatment of migrants and minorities, to more division across the continent.

The question is: what can we, human rights activists, NGO’s, concerned citizens, do against these developments. How can we turn the tide? What can we do to unite instead of divide?

That is what this conference is about.

We offer you the opportunity to get involved in our campaigns against extremist and populist parties and movements. We will tackle questions such as: What can you do against intolerance, racism, and xenophobia? How can you become active on a European level or in your own country? How can you get involved in our European campaign?
We offer practice and theory. A series of methods, trainings, lectures, (political) debates for people from all over Europe: the EU, Russia, Balkans and Caucasus.
Participants from all these regions are invited to apply for this conference.

Greece
There are many reasons why this conference is near Athens. There are many problems that can be found everywhere in Europe, all of which are especially present in Greece. Greece was hit very hard by the crisis. It has a neo-Nazi party in Parliament. Many of the failures of European and Greek policies concerning migrants, refugees and asylum seekers have had a devastating effect on society. On top of that, Greece is the chair of the EU in the first half year of 2014.


UNITED is the largest pan-European anti-racist network of more than 550 organisations. Twice a year, at the UNITED network conferences, antiracist and human rights activists from all parts of Europe meet and discuss effective ways of combating racism and discrimination.
At a recent UNITED conference held in October 2013 near Prague (CZ) 75 participants from 32 countries looked at specific issues related to hate and populism in Europe and developed strategies.


All information can be found below, and on the UNITED website.
See also facebook.com/UNITEDnetworkConference